Tweede Pinksterdag

Ondertussen ben ik al weer twaalf dagen in het ziekenhuis. Ik lig op afdeling 6, kamer 30. Het is een tweepersoons kamer. Dat geluk heb ik uiteindelijk wel, want bij de overplaatsing van de CCU naar de verpleegafdeling lag ik eerst met drie anderen op een kamer. Ik was erg emotioneel hierover, totaal ontredderd en bang. Een hele rare gewaarwording moet ik zeggen. Hoewel ik in de zorg zit en dus aan de andere kant van het bed sta, lig ik nu als mens in een totaal onbekende rol: die van patiënt. Met al mijn onzekerheden en gedachten lig ik hier en het doet me beseffen hoe kwetsbaar en eenzaam ik kan zijn. Contacten zijn vluchtig. Artsen of verpleegkundigen komen en gaan. Even een uitslag, even een meting of even een vraag. Het doet me ook beseffen dat je niet altijd een klik hebt met een medemens. Dat is natuurlijk in de ‘normale’ wereld zo, maar hier in het ziekenhuis ook. Dat iemand in het wit voor je staat maakt niet dat er meteen een klik is, dat je meteen je hele hart lucht en je alles maar verteld. Dat ik kennis hebt van verpleegkunde en medische zaken maakt niet dat ik nu een volwaardig gesprekspartner ben. Nee helemaal niet. Linken tussen onderwerpen leg ik dan misschien sneller, maar ik wil alles goed weten met uitleg in duidelijke taal. Het gaat om mij! Gelukkig komen er veel vrienden en familie, collega’s. En ook mijn lieve Tom. En zijn er gelukkig ook enkele professionals die langkomen waar ik wel een klik mee heb en mijn verhaal kan doen.

Morgen en overmorgen gaan er twee onderzoeken plaatsvinden. Dit op het Verbeeten Instituut. Het worden twee PET-scans. Het doel is om te kijken of er in het gebied waar het infarct zit toch mogelijk nog leven weefsel zit. Bij de CAG die vorige week werd gemaakt werd gezien dat veel collaterale vaten heb die nu deels mogelijk de bloedvoorziening overnemen. Dit is op zich een klein lichtpuntje. Als er nog levende cellen zijn betekent dit dat ze mogelijk toch het dichte bloedvat open gaan maken in de hoop dat deze cellen mee gaan functioneren in de pompfunctie.

Advertisements

Author: Jocova

Getrouwd met Tom. Woon in Tilburg. Gek op Duitse herders, mn. die van ons. Werkzaam als Verpleegkundig Specialist binnen neurologie. Nu met hartfalen na een groot hartinfarct mei 2017.

One thought on “Tweede Pinksterdag”

  1. Hi Jocova,

    Zo, heb me net aangemeld 😊.
    Je openhartigheid ontroert me. Ik hoop dat jouw blog je een grote therapeutische werking mag geven.

    Hartelijke groet, Sandra

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s